İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü Hastane İlköğretim Okulu Müdürü
Hayatımızın öznesidir çocuklar. Onlar dünya bahçesinin gonca gülüdürler. Gülü olmayan bahçe ne kadar renksizse, çocuk olmayan ev de o derece sönük bir viranedir. Onların sonu gelmeyen istek ve şikâyetlerinden “illallah” desek de onlarsız bir gün bile yapamayız. Hayatımıza renk ve ahenk katar onlar… Onların öfkesi camdaki buğu gibidir.
Çocuk çiçektir. Bakıldıkça güzelleşen, güzelleştikçe renkten renge giren bir varlıktır. Bir çocuğun masum bakışlarında kendime huzur ararım, en çok onların bakışlarındaki masumiyeti severim ve çocuğa “Sakın büyümeyi dileme” derim içimden, keşke hep çocuk kalsak…
Çocuklarımızın, maddesel şeylerden çok daha önemli olduklarını anımsayalım. Bunu aklımızdan çıkarmadığımız zaman, çocuklarımız benlik saygısı kazanır ve yüreklerinde sevgi tomurcukları belirir. Dünyadaki en güzel çiçek tarlalarından daha güzel bir insan olurlar.
BUGÜNÜN KÜÇÜKLERİNE SÖYLEYECEKLERİM VAR!
Büyümeyi beklemek zor iş çocuk… Şeker kavanozuna sandalyesiz erişmek, oyuncak arabalar yerine sahicilerini sürmek veya bakkala izinsiz gitmek değil ki büyümek. Büyüdüğünde düşlerinde uçuşan hayallerini artık yakalayamadığını fark edersin… Göz açıp kapayıncaya dek, yitip gidenin zamandan başkası olmadığını... Ve rüyalara düşen yaprakların, sadece çocuksu düşlerin ağırlığına dayanıklılığını... Düş yaprakları güçsüzdür çocuk. Bilmezsin. Büyümek, düşlerini satmaktır. Büyümek, oyuncaksız kalmaktır. Büyümek dizlerdeki yaraların, yüreklere taşınmasıdır... Büyümek acımaktır, kanamaktır, yanmaktır çocuk. Bilmezsin… Şu an içinizdeki sesi duyabiliyorum: Biz o zaman hiç büyümeyelim… Büyüyün çocuklar, hem de çabuk büyüyün. Bu ülkenin sizlere ihtiyacı var. Yüce Ata’mızın söylediğini asla unutmayın:
“Küçük hanımlar, küçük beyler!
Sizler hepiniz; geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız.
Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz.
Kendinizin ne kadar önemli, değerli olduğunuzu düşünerek ona göre çalışınız. Sizlerden çok şey bekliyoruz.”
BUGÜNÜN BÜYÜKLERİNE BİR HİKAYEM VAR!
Adam, yorgun vaziyette işten döndüğünde, 6 yaşındaki oğlu yanına yaklaşıp sormuş:
- Baba, saatte kaç para kazanıyorsun?
- Git oğlum, zaten akşama kadar çok yoruldum. Hadi odana...
- Babacığım lütfen...
- Peki, mutaka öğrenmek istiyorsan 20 dolar.
- Tamam babacığım, peki bana 10 dolar borç verir misin?
- 10 dolar senin için çok para, kimbilir gereksiz neler alacaksın? Haydi odana git ve kapını kapat.
Çocuk, boynunu büküp, sessizce odasına gitmiş. Aradan biraz zaman geçmiş, adam çocuğa ne için istediğini bile sormadan sert davrandığına üzülmüş ve çocuğun odasına gitmiş;
- Al bakalım istediğin 10 doları. Biraz önce çok yorgundum, konuşacak halde değildim, demiş.
Çocuk, dinlemeden 10 doları almış ve sevinçle haykırmış;
- Teşekkürler babacığım.
Sonra, bir kutunun içindeki buruşuk paralarını çıkarmış, saymış ve babasına doğru bakmış. Baba sinirli bir şekilde;
- Paran olduğu halde niye benden para istiyorsun?
- Ama yeterince param yoktu.
Çocuk babasının gözlerinin içine bakarak, elindeki paraları uzatmış;
- Babacığım, işte sana 20 dolar, bir saatini alabilir miyim?
Çocuklarınıza zaman ayırmaktan asla vazgeçmeyin ve bunu asli göreviniz sayın, zevk alın, onları topluma faydalı birer evlat olarak yetiştirin. Yüce Ata’mızın söylediğini asla unutmayın…
“ÇOCUKLAR GELECEĞİMİZİN GÜVENCESİ, YAŞAMA SEVİNCİMİZDİR. BUGÜNÜN ÇOCUĞUNU YARININ BÜYÜĞÜ OLARAK YETİŞTİRMEK HEPİMİZİN İNSANLIK GÖREVİDİR.”
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nız kutlu olsun!
