çocukluğum zor geçti okul hayatım boyunca bir iki arkadaş zor edinebildim kimse beni istemiyor gibi gelirdi arkadaşlarımın arasına katılamazdım çok çekingendim sırf bu yüzden okul hayatıma devam bile edemedim evlenmeyi tercih ettim çocuklarımda benim gibi olmasın istedim kendimi aşmaya çalıştım günlere gittim akrabalara gittim çok çabaladım çocuklarım kendine güvensin diye sorumluluklar verdim çok da ilerledim bu konuda şimdi epeyce bir çevrem var

ama oğlumda aynı benim gibi oldu şimdi birinci sınıfa gidiyor okula onu her almaya gittiğimde yanlız konuştuğumuzda diyor ki anne beni istemiyorlarmış gibi hissediyorum diyor yanlarına gidemiyorum diyor okula gitmek istemiyor hiç arkadaşım yok diyor

çekingenlik genetik midir oğlum için ne yapabilirim ben nasıl davrandım ki bu hale geldi ya da annem bize nasıl davranmıştı ki ben sıkıntılar yaşadım

oğlum için o kadar çok üzülüyorum ki aynı şeyleri yaşıyoruz ona baktığımda kendimi görüyorum ve daha çok kahroluyorum

yardımcı olur musunuz lütfen?

şimdiden teşekkür ederim