Öfke ve onun doğurduğu katı söz ve kaba davranış, eşlerarasındaki sevgi ve saygı bağlarını kemiren kurt gibidir. Kişinindengesini kaybettirir, aklını başından giderir. İnsan öfke anındayaptıklarından çoğu kez utanç duyar. Öfkesi geçtikten sonra "ben neyaptım?"diye pişman olur ama iş işten geçer. Zira kırdığınız bardağıtekrar eski haline getiremezsiniz.

Öfke, eğer kişide kronik bir hal almışsa mutlaka psikiyatritedavisi görmelidir. Yoksa "Ne yapayım elimde değil sinirim gelincegözüm bir şeyi görmüyor."demek, nefis müdafaasından öteye geçmez.

Kimi eş de problemi içine atar. Eşinin yaptığı yanlış davranışıdile getirmez. Oysa içe atılan sıkıntılar, hiç olmadık bir zamanda"öfke"lavları olarak patlayıverir.

"Filan zaman sen bana bunu demiştin, şunu demiştin."vb.sözlerle geçmişin intikamını alır. Halbuki problemler yerinde vezamanında büyütülmeden çözülmelidir. Yoksa, öfkenin çözdüğü hiçbirproblem yoktur. Sadece ailede deprem yaratır.

Bir an öfkeye kapılıp aile beraberliğini bozanlar olduğu gibi,öfke anında elinden kaza çıkanlar da az değildir... Problemsiz aileolmaz, öfkesiz insan da... Ama Aristo'nun dediği gibi, "Sınırlarıaşmamalı ve yerinde ve haklı olduğu zaman kızmalıdır."Gerçi, modernhayatın getirmiş olduğu psikolojik ve ekonomik problemler ister istemezsinirleri yıpratıyor. Özellikle büyük şehirlerde yaşayanlarıöfkelendirmek için trafik bile başlı başına bir sebep oluyor. Fakatyine de güzel ahlak sahibi, insan öfke atını kırbaçlamak yerineyelelerini okşayarak durdurabilir. Hiç olmazsa yavaşlatabilir.

Sabırla basamakları tek tek inmek yerine öfkeyle üçer beşeratlamak insanın yuvarlanmasına sebep olduğu gibi, sabırsızca her şeyeöfkelenmek de ailenin yıpranmasına sebep olur. Halbuki, "Güzel görengüzel düşünür. Güzel düşünen hayatından lezzet alır."Kötü hadiselerinbile güzel yönünü görebilen, o hadiseye sebebiyet veren eşi hakkındaiyi düşünür. İyi düşündüğünde kendi de eşi de mutlu olur. Aksi halde"Sen nasıl böyle bir yanlış yaparsın?"diye kötü düşünerek öfkelenmek,aile hayatının lezzetini kaçırır.

Sokrat'ın çok huysuz bir karısı varmış. Ünlü filozof, bir güntalebeleriyle otururken Sokrat'a ağzına gelen sözleri söylemiş. Sonrada öfkesini yenemeyip bir kova suyu Sokrat'ın başından aşağıya dökmüş.

Sokrat hiç olumsuz bir tepki vermeden gayet soğukkanlılıklatalebelerine dönüp: "Ben size gök gürledikten sonra herhalde yağmuryağar dememiş miydim?"diye cevap verir.

Peki siz nasıl birisiniz? Sokrat gibi mi yoksa eşi gibi mi?

...Ve öldükten sonra hangisi gibi anılmak istersiniz?