oğlum 2,5 yaşında. eşim 6 aylığına şehir dışına gitmek zorunda kaldı. 2-3 haftada bir hafta sonları görüşüyoruz. tuvalet eğitimine 2 yaş dolunca başladık. kısa sürede söyledi. babanın gidişinden sonra sanırım tepki davranışı olarak tekrar altına yapmaya başladı. bu arada ben ve bakıcı sık sık tuvalete götürerek alıştırmaya çalıştık. ancak şimdide biz tuvalete götürmeden kendisi söylemiyor. bunu uzun süre farketmedik çünkü onun söylemesine gerek kalmadan biz götürüyorduk. tuvaletin bizim görevimiz olduğunu düşünüyor ve hiç söylemiyor. bu konuda nasıl bir tutum sergilemeliyim.

 

bu arada eşimin dönmesine 2 ay var. ama babanın gitmesini hala tam olarak kabullenemedi. bir yerde baba çocuk oynarken gördüğünde ağlıyor( çok zor susturuyoruz). babamı istiyorum diye tutturmuyor ancak saatlerce ağlıyor. hırçınlaşıyor... zaman zaman babam gitti diye ağladım vb. duygularını ifade ettiği de oluyor. mesela üzgün birini gördüğünde "onun da babası gitmiş onun için üzülmüş" diyor. oğlumu bu ayrılığın zaralı etkilerinden korumak için ne yapabilirim.

şimdiden teşekürler