benim kızım 3 yaşında. soracaklarımı şimdiye kadar hep 2 yaş sendromu geçiriyordur die kafama takmamaya çalışıyordum. ama bana öyle geliyorki kızım bu durumu azaltacağını gitgide çoğaltamaya başladı. artık ne bende ne ananede enerji kalmadı.örneğin;

1-herşey benim durumu yaşıyoruz. ( biryerde oturup birşey yicez mesela herşeyden istiyor yemiyor sadece ondan ondan sürekli istiyor almayınca ağlıyor veya kimseye eşyasını vermiyor. kendi çikolata yerken bile biraz ucundan bana ver desem kızıyor hatta kazayla alırsam üstüne 1 saat ağlıyor.)

2-ağlarken sürekli sen bana şunu vermedin , bunu yapmadın die takıyor ve saatlerce bunu söyleyerek ağlıyor.

3-inanılmaz sinirleniyor ve ağlarken sinirini almaya çalışıyor.yere ellerini vurarak veya kendini sıkarak.

4-birşeye taktımı ya yapıcaz ya yapıcaz değiştirmek ve ikna etmek nerdeyse imkansız.

5-üstünü giymiyor. kışın bile çıplak ayak dolaşıyor.dışarı çıkarken bile mont giymicem die ağlıyor. size şöyle bir örnek vereyim. hafta sonu programlarımızı kaç defa kızım evden çıkmadı üstünü giymedi die iptal etmek zorunda kaldım.

6-güç gösterisi yapıyor sanırım.sen mi benmi kazanıcaz die benle yarışıyor gibi geliyor.

ve ben nasıl davranıyorum. bazen aman gene başlamasın die direk yapıyorum. bazen ise ağlamasını bekliyorum bekliyorum susmuyor en sonunda gidip sarılıp sakinleştirmeye çalışıyorum. tabi bu arada bende sinirlenip sesimi yükseltiyorum ve kızıyorum. şimdi bunlar geçici mi yoksa aslında sorun mu?

ve benim bu durumlarda nasıl davranmam en uygunu olur.cevabınız için teşekkürler.