haklısınız benim işim psikiyatristlik,çok evhamlıyım ama çocuğun da bastırdığını görünce,o an bekledim baktım ayağa kalkmaya çalışıyor,o zaman uyardım.bugün  hele bir dra danışayım dedim.dr da getirin bakalım deyince paniğim bir de vicdan azabına dönüştü,ayıp olur ne pimpirik derler diye müdahalede geciktim,bebeğin annesi kafasına vurmuyor,güç almaya çalışıyor deyince kafasından almasın gücü dedim,ne diye geciktim ki,

tabiiki de ama az önce dr sordum,sorduğum soru saçma gelmedi,kusma var mı,bir anormallik var mı,isterseniz bir beyin cerrahımız baksın dedi.sinirlerim bozuldu,durduk yere gene bana günüm zehir oldu artık günlerce kafama takarım bunu ben,ya bir şey olduysa.öteki çocuğa gelince de ,söz meclisten dışarı,millet olarak çok rahatız,evet öteki de bebek ama benim kzımın kafasından detsek alarak kalkmaya çalıştığını görünce müdahale etmeleri gerekirdi,şiddet eğilimli şımarık bir çocuktu,benim kzıım onu kardeş öp diye yanına gidip öptükçe öteki saçını çekti,omzuna tutunup ayağa kalktı,o kadar kilolu ki ayağa kalkamıyor zaten,bir daha biraraya gelirsek ben müdahale edeceğim ailesinden beklemiycem onun kişiliğinin ezilmesini istemem ama onlar da o zaman müdahale etsinler!bir de hoşlarına gidiyor insanların bçocuğu başka çocukları dövünce...