Merhaba Kadir Bey,

Pazartesi akşamı oğlum hızlı nefes alıpveriyordu (dakikada 58). Ateşi yoktu ve öksürmüyordu. Ancak soğuk soğukterliyordu ve inliyor, bazen de çığlık atıyordu.

Özel bir hastaneye gittik. Ciğerlerinidinledi ve “acil akciger filmi istiyorum” dedi. Çektirmeyeceğimi söyledim. “Havaverelim” dediler. Normalde öyle bir şeye de evet demem ama  o halde görmeye dayanamadım. 3 tekrarlı havaverme işlemine başladılar. Oğlum istemeyince ve sürekli elime vurunca ilaçlarınçoğu döküldü.

Hastaneden ayrılırken imza aldılar “Baba,yatış önerilmesine rağmen kabul etmeyerek taburcu istedi” diye. Doktor,ayrılırken beni uyardı. “Burada yatırmasanız bile mutlaka bir devlethastanesine yatırın” diye.

Eve döndüktan bir saat kadar sonra bu defabir devlet hastanesine gittik. Burada da akciğer filmi istediler. “Devlethastanesi bu. Çakallık yapacak değiller ya” diyerek istemeyerek de kabul ettim.Akciğer filmine baktılar ve gece 3’ten itibaren aralıklarla hava verdiler. “Oksijenseviyesi düşük” diyorlardı. Makineye kendi parmağımı soktum 83 çıktı. “Sanırımben ölmek üzereyim” deyince güldüler. Oğluma burada serum da verdiler. Sonrakan tahlili için kan almaya geldiler ve serumun verildiği yerden kan aldılar.

Sonuçlara göre WBC 21.58’di. Bu değer benikorkuttu. Sabahı etmiştik. Oğlumda hala ateş veya öksürük yoktu. Dakikadakinefesi 45’e düşmüştü. Akciğer filmine baktılar ve “Zatürre” dediler. Çocukbölümü olan bir devlet hastanesine gitmemizi önerdiler. Çıkmadan önce bunlar daimza aldı tabi. Hazırlanırken yazılarınızdan birini okudum. “Zatürre olanbirine ventolin ve Pulmicart için kesinlikle verilmemeli diyordunuz. Doktorasordum “Siz ventolin mi verdiniz?” diye. Ballandıra ballandıra, “Ventolin deverdik, Pulmicart da verdik. Hatta “bir saniye” diyerek kendi el yazısıylatahlil neticesinin yer aldığı kağıda verilen ilaçları yazdı. Ayrılmak üzereykenüzerine basa basa, “buradan mutlaka direkt o hastaneye gidin” dediler.

Bahsi geçen devlet hastanesine gittik.Akciğer filmi istediler. “Geldiğimiz hastanede zaten çekildi” dedik. “Biz onubilmeyiz, göremeyiz. Film çektirmek zorundasınız” dediler. “E bir günde birçocuğa kaç kere akciğer filmi çektireceğiz” diye sorunca, “Keyfiniz bilir”diyerek hayatıyla tehdit ettiler. Onu da çektirdik. Film bir cd’de onu sizedaha sonra iletirim. Ancak, daha önce bir ebeveynin size gönderdiği filmebenziyor. “Derin nefes almadan akciğer filmi çektiren herkeste bu sonucualırsınız” gibi bir şey söylemiştiniz. Ağlayan, film çekilirken yerindedurmayan birinden ne kadar sağlıklı bir film alınabilir doğrusu bilmiyorum.

Bunlar da “Zatürre” diyerek havatedavisine başladılar. Dün 16:30 gibi son kez ciğerlerini dinledi ve yatışagerek yok diyerek taburcu ettiler. Bir de reçete yazdılar. İçeriğini sordum,antibiyotikmiş. Oğlum 3 Temmuz 2015 doğumlu ve şu ana kadar antibiyotikvermedik. Bu olaylara kadar da ne bir film çektirdik ne de bu kadar havaverdirdik. Nedense bu olayda neredeyse her söyleneni yaptım. Bazıları korkutmaişini iyi beceriyor sanırım.

Ekteki fotoğraflarda, ilk gittiğimizdevlet hastanesinden alınan tahlil sonuçları var. Sonrakinde vermediler. “E-nabız’danbakarsınız” dediler. Ekranda gördüğüm ve hatırladığım kadarıyla WBC 16.6 idi.

Dün akşam eve geldikten bir süre sonraoğlum ayaklandı. Oraya buraya koşmaya başladı. Oyunlar oynadı. Bir annesine birbana koşarak sarıldı. Oldukça keyifliydi yani. Bugün de aynı şekildeymiş.Yalnızca birkaç kez öksürmüş.

Size sorum şu. Başından itibaren her şeyiyanlış mı yaptık? Günce iki kez yapılması gereken antibiyotik iğnelerini alıpyaptırırsak yanlışlara devam mı etmiş olacağız?