Hastanede günlerce normal doğum için bekleyen ve ağrı çekenleri görünce bende sezeryana karar verdim ve hiç pişman olmadım, ilk uyandığınızda gerçekten çok ağrınız oluyor ama ağrı kesici iğne yapıldıktan sonra birşeyiniz kalmıyor, hemen doğum yaptığım akşam ayakta gezinmeye başladım ve hiç yatmadım, benimde tek sorun yaşadığım şey süt oldu, ilk başta sütüm az geldi, zaten çok fazla da sütüm olmadı, ek mama ile birlikte 6 ay emzirebildim. Sanırım bu doğum konusu da kişiden kişiye değişiyor ben sorun yaşamadım ama sorun yaşayan çok kişi de tanıyorum, aynı şey normal doğum için de geçerli, her ikisinin de riski var çünkü, sanırım anneler hangisini istiyorsa onu tercih etmeli, kimsenin etkisinde kalmadan...

Merhaba arkadaşlar bende 4 ay önce sezeryanla doğum yaptım ve hiç zorluk yaşamadım akşam ayakta gezebiliyordum hiç olmazsa saatlerce sancı çekmedim herşey doktor kontrolü altındaydı bebeğimde bende gayet sağlıklı bir doğum gerçekleştirdik.sadece süt konusunda sıkıntım oldu yaklaşık bir ay kadar sütüm gelmedi çok azdı zamanla çoğaldı ama şimdide emmeyi bıraktı .sezeryan doğumdanmı geç geldi anlamadım ama doğumla ilgili yaşadığım tek sorun sütüm oldu.doğum yapacak anne adaylarına kolaylıklar diliyorum korkulcak hiç bişey yok :))

Kontrole gittim ve doktorum hadi bugün alalım bebeği dedi. Şok oldum. Saatlerce ağladım. Biran korku bastı bana. Ya bebeği kabullenemezsem korkusuda geldi. Oysa aylarca büyük bir sevgiyle taşımıştım karnımda. Eşim çok rahatlatmıştı beni doğum öncesi. Eşim doktor olduğundan o'da ameliyata girdi. O gelene kadar iğne bile batırtmadım. Anestezi uzmanı bana bakıp bakıp tamam eşini bkleyeceğim dedi. Doktorum ve eşimde geldi. Ben tir tir titriyorum. İnanılmaz bir panik içindeyim. Doktorum sana Sana hangi müziği açayım dedi. Bilmiyorum dedim. Sanıyorum ki beni konuşturup uyutacaklar. İnatla soruyor ben inatla bilmiyorum diyorum. Eşim elimi tutmuş bana "seni çok seviyorum" diyor. En son paraşütle bile atlarsında doğumdan neden korkarsın anlamam dediğini hatırlıyorum. Sonra uyumuşum. Uyandığımda önce bebeği sonra annemi sonrada eşimi sormuşum.O gün sürekli aynı şeyleri tekrarlamışım. Aynı soruyu defalarca sormuşum. Bir sürü insan gelmiş hepsiyle konuşmusum ama hiçbirini hatırlamıyorum. Bütün gece sabaha kadar bebeğimi izledim. Gözümü kapatmamak için sürekli çabaladım onu izlemek için. Narkoza karşı direndim resmen. Müthiş bir sevgi ile bağlandım oğluma. Bakıp bakıp ağladım... Hala o uyurken onu izleyip allaha şükür ediyorum. Müthiş bir şey...