Yoga Eğitmeni ve Maya Takvimi Uzmanı
Herkese yürekten bir merhaba,
Ben Fatih Keçelioğlu, 1978 İzmit doğumluyum. 2001 yılında İstanbul Bilgi Üniversitesi Sosyoloji bölümünden mezun oldum. Uzak Doğu öğretileri, Yoga ve Astroloji’yle o yıl ilgilenmeye başladım. Bu ilgilerim Japonya, Hindistan ve Tayland’da uzun zaman geçirmeme neden oldu. 2004 yılından beri Maya Takvimi ve Maya Burçları konularında araştırmalar yapıyorum, eğitimler veriyorum. Bu ilgilerim ise beni Guatemala’ya kadar götürdü. Hayatımın çoğunu Tayland’da Agama Yoga Merkezi’nde geçiriyorum. Burada hem bir öğrenciyim hem de bir eğitmen.
Bu, benim Anne Olunca Anladım’da ilk yazım olacak. Sevgili Hülya Yıldırım’dan aldığım yazarlık teklifinin heyecanı ile yazıyorum. Hiçbir zaman “Anne” olmayacağım ama çocuklar hep ilgi alanımda olmuştur ve onlara bilinçli bir eğitim vermenin önemini bilirim. Bunun için insanın kendisini de sürekli bilinçlendirmesi gerektiğine inanırım.
Bilinçlenme yollarından biri olarak gördüğüm Maya Burçları ile insanların kendini bir aynada görmesini sağlamaya çalışıyorum. Maya Takvimi’ni takip etmek ise başlı başına bir rehber. 13 günlük “Trekana” denilen Maya haftalarının her biri farklı bir ruhsal enerji taşıyor ve onların özelliklerini bu sayfadan sizinle paylaşıyor olacağım.
Bugün başlayan Kamış burcunun Trekanası, “rehberlik” anlamını taşıyor. 1 Ocak günü dahil olmak üzere önümüzdeki 13 günü Kamış burcu yönetecek. Bu benim için de “Anne Olunca Anladım”a yazmaya başlamak için harika bir dönem. Çünkü bu Maya haftası ebeveynlikle çok yakından ilgili. Nasıl mı?
Maya’da Kamış veya Sopa, ailenin ve yuvanın rehber ışığını sembolize eder. Bu 13 güne başlarken hayatımızda neyin gerçekten önemli olduğunu kendimize hatırlatalım. Kariyer? Şöhret? Finansal veya profesyonel başarı? Yoksa her zaman yanımızda olmalarına alışık olduğumuz için pek önemsemediğimiz, bize en yakın insanlar mı?
Uzun bir iş gününden sonra eve geldiğimizde bizi heyecanla karşılayan, bizi koşulsuz bir şekilde seven masum çocuklarımızı takdir etmeyi neden giderek unuttuk? Onların bu heyecanına karşılık vermeyip onları sürekli olarak ihmal ettiğimizde, heyecanlarının körelmesine şaşırıyor musunuz?
Her şey yolunda gidiyorken bize en yakın olan insanları pek önemsemeyiz. Onlardan gelen sevgi ve desteği nihayet fark ettiğimiz an, bir kriz anı olmamalı.
Diğer taraftan, eğer yuvamız ve ailemiz bize rahat nefes aldırmıyorsa, bizi etkilemeye veya kontrol etmeye çalışıyorsa, kendimize ait duygusal ve ruhsal alanımızı onlardan talep etmeliyiz. Neyse ki, bu madalyonun iki yüzü aynı anda gerçekleşebilir. Hem ailemizle sevgi alışverişi içinde olabilir, hem de kendi alanımıza sahip olabiliriz. Ancak buna ulaşmak farkındalık, disiplin, adanmışlık ve tabii ki çok ama çok sevgi gerektirir.
Her zaman olduğu gibi, buradaki esas mesele dengeyi bulmaktır. Kendinize ve etrafınızdakilere eşit derecede saygı duyun ve karşılığında saygı talep edin.
Bu 13 günün gündemi cesaret bulmak ve maceralara atılmakla ilgilidir. Zihninizi ve etrafınızdaki dünyayı keşfedin. Çamura saplı bir değnek olmayın, hayata atılın!
Uyanık olmak, Kamış’ın diğer bir anlamıdır. Önce kendi zihninizi keşfetmeden UYANAMAZ ve yeni bir bilinçlenmeyi kucaklayamazsınız.
Sevgi ve muhabbetle…
