| İSİM |
CİNSİYET |
ANLAM |
| Abay |
 |
Beceri, seziş, anlayış, dikkat. Büyük erkek kardeş. |
| Abayhan |
|
Abay'ın anlamları dışında hükümdar demek. |
| Abidin |
|
Dua eden, duacı |
| Acar |
|
Atılgan,çevik, Gürcü soyundan |
| Acun |
|
Sonsuz uzay içindeki gök varlıklarının tümü, dünya, evren |
| Açelya |
 |
Kokusuz ama güzel renkli bir çiçek. |
| Açılay |
|
Ayın dolunay evresinin başlangıcı |
| Adalet |
|
Hak ve hukuka uygunluk, hakkı gözetmek |
| Adısönmez |
|
Adı sürekli olarak yaşar, adı sürer gider, kuşaktan kuşağa sürer |
| Adıvar |
|
Adı yok değil adsız değil, adlandırılmış |
| Adil |
|
Doğruluktan ayrılmayan |
| Adile |
|
Adaletli olan |
| Adnan |
|
İnsanlardan üstün olan; Vatan tutmak; Cennetin orta yerinin adı |
| Afet |
|
İnsanlığın önleyemediği büyük doğal felaket |
| Afife |
|
Namuslu, iffetli, temiz ve dürüst |
| Afitap |
|
Güneş / Çok güzel |
| Afşar |
|
Atak, uyumlu, Oğuz boylarından birinin adı |
| Ağan |
|
Geceleri gökte, ara sıra hızla akıp gittiği görülen ışıklı nokta, göktaşı, akanyıldız |
| Ağca |
|
Rengi beyaza yakın, beyazca, akça, |
| Ahmet |
|
Övülmeye layık, beğenilmiş |
| Ahsen |
|
Çok güzel, olağanüstü güzel |
| Ahter |
|
Yıldız |
| Ahu |
|
Ceylan, karaca |
| Ajlan |
|
Hızlı, çabuk, telaşlı |
| Akad |
|
Mezopotamya'da kurulmuş çok eski bir devlet, temiz ad, iyi ad |
| Akan |
|
Akıp gitmekte olan |
| Akay |
|
Parlak ay, aydınlık, kuzey Türklerinde erkek çocuklarından büyüğe verilen ad, ağa |
| Akça |
|
Ak renkli, beyaza yakın, beyazca |
| Akçay |
|
Duru çay, ak su |
| Aker |
|
Namuslu yiğit |
| Akgül |
|
Beyaz gül, gül gibi |
| Akgün |
|
Parlak gün, uğurlu gün, ışıklı gün |
| Akın |
|
Düşman topraklarına yapılan saldırı. Bir şeyin ardı arkası kesilmeyen geliş durumunda olması |
| Akyel |
|
Güneyden esen yel, lodos, (kimi yerde) doğudan esen yel, (kimi yerlerde) kuzeyden esen yel, poyraz |
| Alara |
|
Bezeyen, süsleyen, kırmızı süs |
| Alaz |
|
Yanan ve ışık veren nesnelerin türlü biçimlerde de uzanan dili, yalaz, yalım alev |
| Alçin |
|
Kırmızı renkli küçük bir kuş türü |
| Aleda |
|
Nazlı, kaprisli |
| Alev |
|
Ateşin çıkardığı |
| Aleyna: |
|
Esenlik ve güzelliklere sahip, esenlik içinde olan |
| Algan |
|
Ele geçiren, alan, kentleri, ülkeleri ele geçiren |
| Algın |
|
Birine gönül vermiş, vurgun, tutkun |
| Ali |
|
Yüksek,büyük |
| Aliye |
|
Yüce, yüksek |
| Alkan |
|
Al renkli kan, temiz kan |
| Alkım |
|
Gökkuşağı |
| Almina |
|
Al elma |
| Almira |
|
Ayın çevresindeki kızıllık. |
| Alp |
|
Büyük işler başaran; yiğit |
| Alpay |
|
Cesur, ay gibi parlak, yiğit |
| Alper |
|
Yiğit er |
| Alperen |
|
Ermiş yiğit, ermiş kahraman |
| Altan |
|
Hakan'lara verilen san, güneşin doğarken ufka yaydığı kızıl renk |
| Alya |
|
Yüksek yer, yükseklik, gök |
| Amber |
|
Kehribar, reçine. |
| Andaç |
|
Bir kimseyi hatırlamak için saklanan şey, hatıra |
| Anı |
|
Yaşanmış olgulardan belleğin sakladığı her türlü iz, bir olguyu anımsatan şey, hatıra |
| Anıl |
|
Başkaları tarafından sözün edilsin |
| Aral |
|
Asya'da bir göl, iki şey arasındaki göl ya da deniz, sıra dağlar |
| Aras |
|
Doğu Anadolu'da bir ırmak, Erzurum'a bağlı bir bucak, |
| Arat |
|
Yürekli kişi, yüreklilik |
| Arda |
|
Meriç ırmağının bir kolu; Sonra gelen; İşaret olarak yere dikilen nişan değneği |
| Armağan |
|
Birine karşılıksız olarak verilen şey, birini sevindirmek, gönlünü hoş etmek için verilen şey ödül |
| Arman |
|
İstek, amaç, dürüst, temiz insan |
| Armina |
|
Emine, korkusuz, yürekli |
| Arsen |
|
Kurtuluş |
| Arzu |
|
Herhangi bir şey için duyulan aşırı istek |
| Asena |
|
Dişi kurt, güzel kız |
| Aslan |
|
Güçlü ve yırtıcı bir hayvan. Gürbüz ve yiğit kişi |
| Aslı |
|
Kökeni anlamında; Kerem ile Aslı öyküsündeki kadın kahraman |
| Asrın |
|
Çağdaş, bu çağa ait olan, çağa uygun olan |
| Asude |
|
Rahat, huzur içinde olan |
| Asuman |
|
Gökyüzü |
| Asya |
|
Yeryüzü'nün anakaralarından birinin adı |
| Aşkın |
|
Aşmış, ileri |
| Atabay |
|
Zengin, saygın kimse. |
| Atalay |
|
Ünlü, soylu, tanınmış |
| Ateş: |
|
Yanıcı maddelerin yanmasıyla ısı ve ışığın ortaya çıkması |
| Atıfet |
|
Allah'ın lütfu |
| Atilla |
|
Hun hükümdarı (Attila olarak yazılan şekli de Türkçe'dir.) |
| Ayaz |
|
Duru ve dingin havada çıkan kuru soğuk, bulutsuz ve Ay ışıklı gecede Çıkan soğuk |
| Aybars |
|
Ay gibi parlak, pars gibi çevik ve güçlü. Hun Hükümdarı Atilla'nın amcası |
| Aybel |
|
Ay gibi dikkat çeken, aya benzeyen güzelliğiyle farkedilen, seçilen |
| Ayben |
|
Ben ayım anlamında |
| Ayberk |
|
Güçlü ışığı olan ay |
| Aybüke |
|
Eski Türk kadın isimlerinden |
| Aycan |
|
İçi aydınlık |
| Ayça |
|
Yay biçimindeki ay |
| Ayçin |
|
Ayçın, ay gibi, aya benzer |
| Aydan |
|
Güzelliğini aydan almış,ay gibi parlak ve güzel |
| Ayfer |
|
Ay ışığı |
| Aygen |
|
Gönül dostu |
| Aygül |
|
Ay gibi güzel ve parlak renkli |
| Aykut |
|
Kutlu ay, uğurlu ay |
| Ayla |
|
Bazı yıldızların ve ayın etrafındaki ışık çemberi |
| Aylin |
|
AYLA ile aynı anlamdadır |
| Aynur |
|
Ay gibi ışıklı |
| Aysel |
|
Ay gibi parlak ve güzel |
| Aysu |
|
Ay ve su gibi güzel |
| Aysun |
|
Ay gibi güzel ve parlaksın |
| Ayşan |
|
Şanı ay gibi parlak olan |
| Ayşe |
|
Yaşam, dirlik |
| Ayşegül |
|
Güleç, güler yüzlü |
| Ayşem |
|
Benim Ayşem |
| Ayşen |
|
Ay gibi neşeli, parlak ve aydınlık |
| Ayşin |
|
Ay gibi, aya benzeyen |
| Aytaç |
|
Ay gibi taçlı |
| Ayten |
|
Ay gibi beyaz tenli |
| Aytuğ |
|
Ay gibi parlak tuğ |
| Aytül |
|
Tül gibi şeffaf ve ince ay ışığı gibi parlak |
| Azime |
|
Azmeden, yapmak için kesin kararlı |
| Azize |
|
Onur sahibi, yüce, ermiş |
| Azra |
|
Üstünde hiç yürünmemiş kum; Yeni yetme kız |
